ATURAN NULIS ANGKA ING AKSARA JAWA
nur intan sari
Awujud angka jawa :
















Amarga awujud angka iki ana ing aksara jawa, eben ora bingung menawi nulis kudu dipisah saka tanda ing pngkat (꧐)
Baca selengkapnya »
Category: Leave a Comment
ATURAN NULIS AKSARA SWARA
nur intan sari
            1.      AKSARA SWARA
a.       Huruf swara ana 5 macem, yaiku :





 b.       Huruf swara kang digunakna kanggo nulis huruf vokal kang dadi suku kata, utamane kang saka basa asing, iki gunane mung nganggo negesna lafale.

Tuladha:
Baca selengkapnya »
Category: Leave a Comment
Tegese Narima ing pandum
nur intan sari
            Tegese nampa kanthi lila legawa apa lan sepira kang wus diparingake. Unen-unen iki mujudake salah sijine paribasan kang dadi ciri utawa tandha tumrap kabudayan jawa. Saklebatan nrima ing pandum katon kayadene patrap kang pasrah, nanging sejatine ora. Narima ing pandum tuwuh saka nalar kang bening, kawicaksanan kang dhuwur. Jalaran murih bisane ngecakake narima ing pandum iku lelakune ora gampang.

              1.      Pangerten ngenani narima ing pandum ora bisa dideleng saka saperangan wae. Awit dhasare nglakoni unen-unen iki kudu wis duwe ati lan pikiran nrima. Pikiran ngangsa, mangas, prasasat mung kari saelas. Kejaba saka iku uga duwe kapitayan kukuh, menawa rejeki manungsa iku dhewe-dhewe. Ora nate padha lan ora ana sing padha. Apa wae kang ditampa, embuh wujud apa, aithik akeh methi ana mumpangate. Ora ana barang kang muspra ing donya iki. Upama jatahe dielongi banjur diwenehake uwong liya, ya wis ben. Sing dosa sing ngelongi, sing ditambahi ora salah. Mula dheweke ora prelu disengiti, apa maneh digethingi. Nkanthi ngamalake temenan maknane unen-unen iki, manungsa bakal nemoni katemtremaning urip ing alam donya. Jalaran sapa wae kang menehi sejatine mung dadi lantaran. Kabeh saka Gusti Allah, mung panjenengane uga sing priksa lan ngerti dhodhok selehe kang sejati, ngapa sing ditampa awake dhewe semen, ngapa sing ditampa dhewe semana.
Category: Leave a Comment
Tegese Ana Dina Ana Upa, Ora Obah Ora Mamah
nur intan sari
            Tegese yaiku angger gelem nyambut gawe apa wae kanthi tumemen saben dinane, wis mesthi bakal antuk pangan (rejeki). Ing tanah Jawa dhek semana, paribasan iki prasasat dadi jimate wong cilik ongkak-angkik, pidak pedarakan, sing uripe tansah kecingkrangan. Saben dina kaya mung nunggu tetesing grimis ing mangsa ketiga. Mangkono mau jalaran urip ora duwe gaman babar pisan, kejaba tangan lan sikil. Mula, anggone golek pangupajiwa , piyandele iya mung tenaga. Kasar alus ditandangi, sing baku antuk berkah, bali ngomah ana sing diliwet.
                 1.      Ana dina ana upa mujudake keyakinan utawa kapitayan menawa rejeki iku wis diatur dening Gusti Kang Maha Murah. Tegese, saben dina kita mesthi diparingi, disedhiyani, lan sangkan paran asale. Dene werdine ora obah ora mamah mujudake pepeling rejeki paringane Gusti Allah ora mung gumlethek, kari nyandhak utawa nyawuk. Nanging kabeh mau kudu disranani kanthi obahing awak lan mubenge pikir. Gampange rembug yaiku wong iku kudu nyambut gawe.

                 2.      Wong cilik, sugih miskin, kabeh diparingi rejeki dening Gusti Allah. Nanging, rejeki mau kudu digoleki, ing ngendi papane rejeki, kepriye ngertine, kepriye iguh pertikele, lan sateruse. Tanpa gelem mbudidaya, apa maneh tumrap wong cilik sing kepetung sekeng, bisa wae yen lagi apes sing jeneng upa saelas bisa ora kesasaban nganti pirang-pirang dina.
Category: Leave a Comment
Tegese Ajining Dhiri Dumunung ing Lathi, Ajining Raga saka Busana
nur intan sari
            Ajining dhiri dumunung ing lathi tegese kapribadening manungsa ditemtoake dening lambene dhewe-dhewe. Dene jlentrehe, digugu lan orane manungsa iku gumantung saka rembuge. Beda karo ajining dhiri, ajining raga manungsa banget ditemtoake dening busana (penganggone).
            1.      Paribasan iki mujudake pepeling supaya ngati-ati anggone padha ngucap celathu. Awit tembung saklimah rong klimah sing metu saka lesan (thuthuk) bakal dirungokake liyan. Mula sadhengah pocapan kudu diarah-arah, dijaga, lan diugemi temenan. Tuladhane, yen kulina mencla-mencle, suwening-suwe kapitayaning liyan bakal ilang. Yen omongane atos, nylekit, tundhone angel nyupeketake kekancan (paseduluran) awit wong-wong bakal nduweni penganggep menawa kang kawongan seneng nglarani atine liyan.
             2.      Beda karo tembung pocapan sing gedhe pengaruhe tumrap ajining dhiri (kapribaden), ajining raga banget gumantung saka penganggo utawa busana. Dadi, sing jeneng busana sidane ora mung saderma kanggo nutupi ngurat (aurat), nanging uga menehi rega tumrap sing nganggo. Tuladhane: nekani pahargyan panganten yen mung sandalan lan nyandhang pengannggo pedinan, mesthi dibatin wong akeh. Kaya-kaya ora ngurmati sing duwe omah, ora peduli menyang tamu-tamu liyane. Mula ora maido yen meneng-meneng tamu kiwa tengen padha ngrasani.
Category: Leave a Comment
Tegese Aja Rumangsa Bisa, nanging Bisaa Rumangsa
nur intan sari
            Tegese yaiku aja seneng rumangsa bisa yen durung rumangsa bisa, nanging bisaa ngrumangsani yen durung bisa. Rumangsa bisa mujudake watak sing dianggep kurang prayoga. Kena apa mangkono, jalaran sing diarani bisa ing paribasan iki mung saka rumangsane. Rumangsane wae bisa, nanging kepriye nyatane, bisa tenan apa ora, embuh ora weruh. Mula aja duweni sipat kaya ngono. Coba yen nganti dijajal tenan, dipasrahi gaweyan sing jarene bisa mau. Yen asile ora samurwat apa ora ngisin-isini? Jare bisa, kok nyatane asile ora pakra, adoh sungsate karo anggone omong tekan ngendi-endi. Dene sing dikarepake bisaa rumangsa, tegese bisa ngrumangsani. Kayata, wani ngrumangsani yen ora bisa.
                1.      Paribasan iki seprene isih kerap digunakake lan uga mujudake pitutur adiluhung kang pantes diuri-uri. Jalaran sejati akeh wong Jawa iku kang isinan. Isin ngaku yen ora bisa, isin diarani bodho, wirang yen nganti dicap kapinterane luwih asor tinimbang wong liya.

            2.      Bisa ngrumangsani ateges duwe rasarumangsa kangjero, saengga kena kanggo srana mbangun semangat kamanungsan, njaga atine liyan murih ayem tentrem anggone urip bebrayan lan kekadangan ana ing masyarakat.
Category: Leave a Comment
Tegese Adigang, Adigung, Adiguna
nur intan sari
            Tegese yaiku sipat ngendel-endelake kekuwatan, panguwasa, lan kapinteran sing didarbeki. Adigan yaiku sipat kang ngegul-gulake kekuwataning awak (raga), kayadene kidang. Tandang tanduke cukat, trengginas, playune pilih tandhing. Dene adigung iku sipat kang ngongasake pangkat, drajat, kaluhuran, apadene trha tedhak turune priyagung (wong gedhe). Pawongan kang nduweni watak adigung umume dipadhakake karo gajah. Awake gedhe, ora ana sing madhani, lan yen padudon akeh menange. Dene adiguna yaiku ipat ngandelake kapinteran lan akal. Sipat iki umume digambarake kaya watak wantune ula. Ula iku katone ringkih, nanging wisane mbebayani.
           1.      Ancas tujuwane paribasan iki ngelingake supaya manungsa ngedohi watak adigang, adigung, adiguna, jalaran watak mau bisa nuwuhake angkara murka lan marakake lali marang sapadha-padha, saengga tumindake sering nglarakake atine liyan. Manawa wong iku duwe kaluwihan aja banget-banget diendel-endelake. Awit kasunyatane, kidang sing kawentar playune iku uga bisa ditubruk macan lan sidane mung dadi mangsane raja wana mau. Nate didongengake uga, kepriye gajah kalah dening semut. Ula weling utawa kobra sing wisane ngegirisi iku uga bakal mati lemes yen disabet nganggo carang pring ori.

             2.      Pribasan iki uga menehi pepeling menawa kaluwihaning manungsa bisa “migunani” uga “mbebayani”. Migunani angger digunakake kanggo kabecikan lan kamunangsan, mebayani yen mung kanggo nguja hawa nepsu.
Category: Leave a Comment
Langganan: Postingan (Atom)